Page 154 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 154
φωλιά, νομίζεις πὼς θὰ ἔρχονταν κι ἐφέτος;
- Κανένα δὲν θὰ ἐπατοῦσε, εἶπαν μερικὰ
παιδιά.
Τὴν ὥρα, ποὺ ἡ Καίτη μὲ τὸν Κώστα ἔλεγαν
αὐτά, λίγο πιὸ πέρα ἕνα παιδί, ὁ Νικολός,
ἐκοκκίνισε. Σ’ αὐτοῦ τὸ σπίτι δὲν ἐπάτησε
χελιδόνι. Δὲν ἀκούσθηκε χελιδονιοῦ λαλιά. Καὶ
εἶχεν ὁ πατέρας τοῦ παιδιοῦ αὐτοῦ ἕνα περιβόλι
γεμᾶτο ἀπὸ λαχανικά. Θὰ ἠμποροῦσαν ἐκεῖ τὰ
χελιδόνια τόσες κάμπιες καὶ τόσα ζουζούνια νὰ
καθαρίσουν.
Τὴν ὥρα, ποὺ ὁ Νικολὸς ἦταν κατακόκκινος,
τὸν ἐρώτησεν ἡ Δεσποινιώ:
- Στὸ σπίτι σας ἦλθαν, Νικολό, χελιδόνια;
Τί νὰ εἰπῇ ὅμως αὐτός; Ἐξερόβηξε λίγες
φορὲς καὶ ἀποκρίθηκε:
- Ὄχι, δὲν ἧλθαν ἀκόμα. Φαίνεται πὼς τὸν
Ἀπρίλη θὰ ἔλθουν. Καθυστέρησαν στὸ ταξίδι
τους.
Ὁ Κώστας καὶ τὰ ἄλλα παιδιὰ τὸν ἐκοίταξαν
περίεργα καὶ τοῦ εἶπαν:
- Τί λές, καημένε Νικολό; Ἔρχονται ποτὲ
τὸν Ἀπρίλη χελιδόνια; Τὰ πουλιὰ αὐτὰ
151
