Page 197 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 197
βοηθεῖ τὴ μητέρα του.
- Τί δουλειὰ θέλεις, μητέρα, νὰ κάμω; ἐρωτᾷ
ἡ Ἀσπασία.
Καὶ ἡ μητέρα τῆς δίνει πάντοτε εὔκολες
ἐργασίες. Πολλὲς φορὲς τὴν στέλνει καὶ στὸ
γειτονικὸ μαγαζάκι καὶ ψωνίζει. Καὶ τί ὡραῖα
ποὺ δίνει στὸ μπακάλη νὰ καταλάβῃ τί θὰ
ψωνίσῃ.
- Κύριε Θεμιστοκλῆ! τοῦ λέγει. Ἡ μητέρα
μοῦ, εἶπε νὰ μοῦ δώσῃς μιὰ ὀκὰ ζάχαρι καὶ δυὸ
κουτιὰ σπίρτα. Ὁρίστε καὶ τὰ χρήματα.
Ὁ μπακάλης δίνει στὸ κορίτσι τὰ ψώνια καὶ
κάπου - κάπου τοῦ ἐπιστρέφει καὶ ρέστα.
- Πρόσεχε, Ἀσπασία, νὰ μὴ σοῦ πέσουν.
- Μάλιστα, κύριε Θεμιστοκλῆ, θὰ προσέχω.
Χαίρετε.
Καὶ ὅταν φθάνῃ σπίτι της, δίνει σωστὸ
λογαριασμὸ στὴν μητέρα.
Μιὰ ἡμέρα, ἡ θεία Ἑλένη ἐπῆρε μαζί της
τὴν Ἀσπασία καὶ ἐπῆγαν νὰ ἐπισκεφθοῦν τὴν
κυρία Κλεοπάτρα.
Ἡ κυρία αὐτὴ εὐχαριστήθηκε, ὅταν εἶδε τὸ
εὐγενικὸ κοριτσάκι. Τί φρόνιμα λόγια ἦταν
1 4
