Page 198 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

ἐκεῖνα! Τί προσεκτικὲς ἀπαντήσεις ποὺ ἔδινε!
Καὶ μὲ τί προσοχὴ ἐπῆρε τὸ γλυκό, ποὺ τοῦ

προσέφεραν! Δὲν τὸ ἔβαλε ὅλο μαζὶ λαίμαργα
στὸ στόμα, ἀλλὰ τὸ ἔκοβε λίγο - λίγο, μὲ τὸ

κουταλάκι. Ἐπῆρε προσεκτικὰ τὸ νερὸ ἀπὸ τὸ
δίσκο. Οὔτε στάλα δὲν ἔσταξε στὰ ροῦχα καὶ
στὸ πάτωμα.

Ὅλη τὴν ὥρα, ποὺ ἐμιλοῦσαν οἱ μεγάλες
κυρίες, ἡ Ἀσπασία ἐκαθόταν φρόνιμα - φρόνιμα

καὶ ἄκουε. Γιὰ νὰ τὴν εὐχαριστήσῃ ἡ κυρία
Κλεοπάτρα, τὴν ἐπῆγε σ’ ἕνα μικρὸ δωματιάκι.
Ἐκεῖ ἦσαν δυὸ ζωντανὰ κουνελάκια. Ἦσαν καὶ

δυὸ ἄλλα παιδάκια τῆς γειτονιᾶς, ὁ Λουκιανὸς
καὶ ἡ Θάλεια.

Πόση διαφορὰ ὅμως εἶχεν ἡ Ἀσπασία ἀπὸ
ἐκεῖνα! Τὰ γειτονόπουλα δὲν ἄφηναν καθόλου
σὲ ἡσυχία τὰ καημένα τὰ ζῷα. Τὰ ἔπιαναν,

ἐτραβοῦσαν τ’ αὐτιά τους, τὰ ἐκυνηγοῦσαν
κι ἐκεῖνα τὰ δυστυχισμένα δὲν ἤξεραν πῶς

νὰ προφυλαχθοῦν. Ἡ Ἀσπασία ἐπῆρε λίγα
μουρόφυλλα στὸ χεράκι της καὶ τοὺς ἔδωκε
καὶ γιὰ νὰ τὰ ἐνθαρρύνῃ τὰ ἐχάιδεψε.

- Δὲν εἶναι σωστό, εἶπε στὸ Λουκιανὸ καὶ

1 5