Page 203 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

πιὸ πλατειές, Μὰ κι ἐκεῖνες βουλιάζουν. Δὲν
ξέρει ὁ Σταυράκης, πὼς στὸ νερὸ οἱ πέτρες δὲν

στέκονται.
- Ἐγὼ θὰ σοῦ δώσω κάτι, ποὺ δὲν βουλιάζει,

τοῦ λέγει ἡ Νίνα.
Καὶ τοῦ δίνει ἕνα κουτὶ ἀπὸ τσιγάρα.
Ὁ μικρὸς τ’ ἀφήνει στὸ νερὸ καὶ λάμπουν τὰ

ματάκια του ἀπὸ χαρά. Βλέπει, πὼς τὸ κουτὶ
πλέει. Ἔγινε βάρκα.

- Εὐχαριστῶ, Νίνα, τῆς λέγει.
- Θὰ τὴν φορτώσωμε κιόλας, Σταυράκη.
Ἐσὺ θὰ τὴν ὁδηγῇς. Θὰ κρατῇς τὰ κουπιά.

- Ναί, Νίνα. Ἐγὼ θὰ τὴν ὁδηγῶ, λέγει ὁ
μικρὸς μὲ περηφάνεια.

103. Τὸ μαγικὸ καράβι.

Μὰ τὸ ὡραιότερο παιγνίδι τὸ ἔχει ὁ Τάσος.
Ἔχει ἕνα μαγικὸ καράβι. Αὐτὸ εἶναι ἕνα αὐγό,

ποὺ δὲν βουλιάζει ποτέ.
- Ὅποιος κατορθώσῃ καὶ κάμῃ τὸ αὐγὸ νὰ

μείνῃ στὸν πάτο θὰ τοῦ τὸ χαρίσω, λέγει ὁ
Τάσος.
Ὅλα τὰ παιδιὰ ἐδοκίμασαν. Ὅλα τὸ ἐπῆραν

200