Page 207 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

Τί βουτιὲς ποὺ κάνουν! Τί παιγνίδια στὸ νερό!
Τί κυνηγητά! Ὁ Νῖκος, ὁ Τάκης καὶ ἄλλα

παιδιὰ περνοῦν πολλὲς φορὲς τὴν ὥρα μαζί
τους.

- Πῶς ἔμαθαν, ἀλήθεια, τόσο μικρὰ νὰ
κολυμποῦν! Πῶς κάνουν τόσα παιγνίδια;
ἐρωτᾶ ἡ Μαρία.

- Ἔτσι τὰ ἐκανόνισε ὁ Θεός, παιδί μου, τῆς
λέγει ἡ κυρὰ - Σταματῖνα. Τὰ χηνόπουλα

καὶ τὰ παπάκια κολυμποῦν στὸ νερό, μὰ στὴ
στεριὰ δύσκολα περπατοῦν.
- Καὶ τί τοὺς δίνεις καὶ τρώγουν, κυρὰ

Σταματῖνα;
- Ὄσο εἶναι μικρά, τρώγουν ζυμωμένα

πίτουρα, ποὺ εἶναι μαλακά. Ὅταν μεγαλώσουν,
τρώγουν ὅ,τι τύχῃ. Ἄν δὲν τοὺς δώσῃς,
ξεσηκώνουν τὴ γειτονιὰ ἀπὸ φωνές. Ἀγαποῦν

καὶ τὸ καλαμπόκι καὶ τὰ λάχανα μὲ τὸ ἀλεύρι,
Ἄν πῆτε καὶ γιὰ σκουλήκια, τρελαίνονται. Γι’

αὐτὸ καὶ κάνουν αὐτὲς τὶς βουτιὲς στὸ νερό.
Καὶ βάτραχο, ἂν πετύχουν, δὲν τὸν ἀφήνουν.
Τὴν ὥρα ἐκείνη, ἡ μεγάλη χἡνα ἔβγαλε μιὰ

δυνατή φωνή :

204