Page 205 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 205
ἐμιμήθηκαν. Πολλὰ καράβια σὲ λίγο ἀρμένιζαν
ἐπάνω στὸ νερό. Ὁ Τάκης χαίρεται, ποὺ βλέπει
τόσα παιδιὰ νὰ παίζουν εὐχαριστημένα.
- Χόπ! Χόπ! φωνάζουν. Καὶ καμαρώνουν τὰ
καράβια τους, ποὺ ταξιδεύουν.
- Χαρὰ σὲ σᾶς, ἀγοράκια μου! ἀκούεται μιὰ
γέρικη φωνή. Εἶναι ὁ γέρο - Νικολός, ποὺ ἦταν
στὰ νιᾶτά του καπετάνιος ἀληθινός. Ἐχάρηκεν
ὁ γέροντας, ποὺ ἔπαιζαν τὰ παιδιὰ μὲ τὸ νερὸ
ἥσυχα, καὶ τοὺς εἶπε:
- Ἄμποτε νὰ σᾶς ἀξιώσῃ ὁ Θεὸςνὰ γίνετε
καὶ ἀληθινοὶ καπεταναῖοι στὴ θάλασσα. Νὰ
δοξάσετε τὴν Ἑλλάδα μας.
104. Τραγούδι θαλασσινό.
Στὸν οὐρανὸ φεγγάρι
κι ἡ θάλασσα γυαλί.
Κι ἡ βάρκα μας μὲ χάρι
τὴν ἀμμουδιὰ φιλεῖ.
Παιδιά, πηδᾶτε μέσα,
καιρὸς γιὰ γλέντι πιά!
Γιὰ μόλα καὶ γιὰ λέσα,
202
