Page 163 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

82. Ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα.

- Πότε κιόλας ἐπερασεν η Σαρακοστή; Πότε

ἔφθασεν ἡ Μεγάλη ῾Εβδομάδα; Καθόλου δὲν
ἐκατάλαβα, εἶπεν ἡ μητέρα στὴ Δαφνούλα καὶ

στὸν Κωστάκη, τὰ παιδιά της
Ἡ Δαφνούλα τὴν ἐρώτησε:
- Γιατί, μητέρα, αὐτὴ τὴν ἑβδομάδα τὴν

λέγομε Μεγάλη;
- Γιατί, παιδί μου, τὶς ἡμέρες αὐτὲς ἔπαθε

πολλὰ ὁ Χριστὸς ἀπὸ κακοὺς ἀνθρώπους καὶ
στὸ τέλος τὸν ἐσταύρωσαν.
Τὴν ὥρα ἐκείνη κάτω στὸ δρόμο τὰ παιδιὰ

ἐχαλοῦσαν τὸν κόσμο ἀπὸ φωνές. Ἦταν ὁ
Φώτης, ὁ Ἀλέκος καὶ ἄλλα γειτονόπουλα

αὐτά, ποὺ ἐφώναζαν. Τί γέλια! Τί ξεφωνητά!
Τί κακό!
Εἰς τὴν μητέρα ἐφάνηκε πολὺ ἄπρεπο αὐτό.

Τέτοια ἡμέρα λυπητερὴ νὰ φωνάζουν τὰ παιδιὰ
τόσο! Κατέβηκε γι’ αὐτὸ κάτω καὶ τοὺς εἶπε

μερικὲς κουβέντες πολὺ φρόνιμες:
- Ἄν εἴχατε, παιδιά μου, στὸ σπίτι σας
κάποιον δικό σας νὰ ὑποφέρῃ, θὰ ἐκάνατε ὅ,τι

κάνετε τώρα; Θὰ ἐγελούσατε, θὰ ἐτρέχατε, θὰ

160