Page 169 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 169
84. Ἡ Ἀνάστασις.
Μὲ πόση λαχτάρα τὴν περιμένομεν ὅλοι
αὐτὴ τὴν ἑορτή: Καὶ πιὸ πολὺ τὰ παιδάκια,
ποὺ ἔχουν νὰ φορέσουν καὶ τὰ λαμπριάτικα. Γιὰ
τὴ Μαρῖνα ἡ μητέρα ἔρραψεν ἕνα φορεματάκι
ὁλόασπρο. Γιὰ τὸν Ἀνέστη μιὰ μπλουζίτσα
μὲ παντελονάκι γαλάζιο. Ἐορτάζει κιόλας ὁ
Ἀνέστης τὴν ἡμέρα αὑτή.
- Στὴν Ἀνάστασι θὰ τὰ φορέσετε, παιδιά
μου. Τότε, ποὺ θὰ πᾶμε ὅλοι στὴν ἐκκλησία,
εἶπεν ἡ μητέρα.
Μὰ νά καὶ ἡ Ἀνάστασις, ἦλθε. Ντάν! ντάν!
ντάν! κτυποῦν χαρούμενες τὰ μεσάνυκτα οἱ
καμπάνες.
- Ἐλᾶτε νὰ ἑορτάσωμε τὴν μεγάλη ἑορτή.
Ἀναστήθηκε ὁ Χριστός μας, λέγουν οἱ
καμπάνες.
Οἱ δρόμοι γεμίζουν κόσμο. Ὅλοι τραβοῦν
πρὸς τὴν ἐκκλησία. Ὁ Ἀνέστης κρατεῖ
τὴν ἀδελφούλα του ἀπὸ τὸ χέρι. Μαζί τους
προχωρεῖ καὶ ὁ πατέρας μὲ τὴν μητέρα. Τὰ
παιδάκια μιλοῦν γιὰ τὶς λαμπάδες τους, ποὺ
εἶναι λευκὲς καὶ στολισμένες μὲ χρυσόχαρτο.
1

