Page 21 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

Χαρὲς καὶ γέλια τώρα στὸ προαύλιο. Νὰ καὶ ἡ
Κατῖνα, ἡ Φανή, ὁ Νῖκος, ὁ Κωστάκης. ῞Ολα

τὰ καλὰ παιδιά. ῾Η γειτονιὰ τὰ καμαρώνει.
Τὰ ἔχει σὰν δικά της παιδιά. ‘Η Νίνα φορεῖ

τὸ ὡραῖο φορεματάκι της. Ἡ Κούλα ἦλθε μὲ
ἄσπρη κορδελλίτσα στὰ μαλλιά.
῾Ο Θανασάκης καμαρώνει τὴν καινούργια

σάκκα του.
- Μοῦ τὴν ἀγόρασε ὁ πατέρας. Εἶναι ὅλη

ἀπὸ δέρμα, Ἔχει καὶ κλειδί, ποὺ κλειδώνει
καὶ ξεκλειδώνει, λέγει καὶ ξαναλέγει ὁ
Θανασάκης.

Σὲ λίγο κτυπᾷ τὸ καμπανάκι. Τὰ παιδιὰ
μαζεύονται στὴν αἴθουσα. Γίνεται ἡ προσευχή.

Ὁ καλὸς Θεὸς τὰ εὐλογεῖ. Ὁ δάσκαλος χαίρεται,
ποὺ τὰ βλέπει μαζεμμένα.
- Καλῶς ἤλθατε, τοὺς λέγει, ἀγαπητά μου

παιδιά. Δυόμισυ μῆνες ἔχομε νὰ ἰδωθοῦμε.
Τώρα πάλι ξαναγυρίζομε ἐδῶ.

- Ὅπως, κύριε, γυρίζουν στὴ φωλιά τους τὰ
χελιδόνια, λέγει ἡ Μαρίτσα.
- Ναί, παιδί μου. Ἐγυρίσαμε κι ἐμεῖς στὴ

φωλιά μας, ὅπως τὰ χελιδόνια.

1