Page 23 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 23
εἶχε τὸ σχολεῖο, τὰ ἐφόρεσε, γιὰ νὰ μᾶς δεχθῇ.
Τί καλὰ νὰ μπορούσαμε νὰ τὸ διατηρήσωμε
πάντα ἔτσι καθαρό! Νὰ τὸ βλέπωμε πάντα
ἔτσι νὰ λάμπῃ!
- Ἐγώ, κύριε, θὰ καθαρίζω καλὰ τὰ πόδια
μου, ὅταν μπαίνω, εἶπεν ἡ Δαφνούλα. Δὲν θὰ
λερώνω τὁ πάτωμα καὶ τὰ θρανία.
- Κι ἐγὼ δὲν θὰ μουτζουρώνω μὲ μελάνη
τὸν τοῖχο, εἶπεν ἄλλο παιδί.
- Ἐγὼ δὲν θὰ πετῶ κάτω χαρτάκια,
ἐπρόσθεσεν ἄλλο.
Κάθε παιδὶ ἔδωκε καὶ μιὰ ὑπόσχεσι.
- Εὖγε, παιδιά μου, τοὺς λέγει ὁ δάσκαλος.
Ἄν κάνωμε ἔτσι ὅλοι, τότε τὸ σχολεῖό μας θὰ
τὸ φυλάξωμε καθαρό. Εἴμεθα ὅλοι σ’ αὐτὁ
σύμφωνοι; Τί λέτε;
- Εἴμεθα, κύριε, εἴμεθα, ἐφώναξαν τὰ
παιδιά.
- Ἀφοῦ εἴμεθα, τότε ἐλᾶτε νὰ σᾶς δείξω
κάτι.
10. Ζημιὲς στὸ σχολεῖο.
Ἐπῆγαν στὸν ἀνατολικὸ τοῖχο.
20
