Page 26 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 26
τσοπάνης; Καὶ τί τὸ ἔκαμες τὸ γάλα, τὸ τυρὶ
καὶ τὸ βούτυρο; Τὰ ἐφύλαξες ἢ τὰ ἐπώλησες;
εἶπεν ἀστειευόμενος ὁ δάσκαλος.
Ὁ Μανωλάκης
ἐγέλασε. Μαζί του
ἐγέλασαν καὶ τὰ ἄλλα
τὰ παιδιά.
- Κύριε, ἦταν μικρὁ
τὸ αρνάκι καὶ δὲν τὁ
ἀρμέγαμε.
Αὐτὸ ὁλοένα ἐβέλαζε
μπέ! μπέ!
- Γιατί ἐβέλαζε,
Μανωλάκη;
- Ἤθελε, κύριε, τὴν μαννούλα του.
- Ναί, παιδί μου. Τὰ μικρὰ ἀρνάκια εἶναι σὰν
τὰ μικρὰ παιδάκια. Βελάζουν, γιατὶ θέλουν νὰ
εἶναι κοντὰ στὴν μητερούλα τους.
12. Ὁ Νϊκος καὶ το γαϊδουρὰκι.
- Ἐγώ, κύριε, εἶπεν ὁ Νῖκος, ἐπῆγα στὴν
ἐξοχὴ μὲ τὴν θεία μου. Εἶναι πολὺ ὡραῖα
ἐκεῖ. Εἶναι κρύα νερά, δένδρα μὲ παχὺ ἴσκιο.
23
