Page 29 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

θημωνιὲς μεγάλες σὰν σπίτια, ἐβεβαίωσεν ὁ
δάσκαλος.

- Μιὰ ἧμέρα εἶδα καὶ νὰ ἁλωνίζουν, συνέχισε
ὁ Πάρις. Ἦταν πολὺ ζεστη ἡ ημέρα ἐκείνη.

Ὁ ἱδρῶτας μᾶς ἔλουζε. Οἱ ἐργάτες ὑπέφεραν
πολύ.
- Δὲν βαστάω ἄλλο ἀπὸ τὴ ζέστη, εἶπα στὸ

γαμβρό μου. Κι ἐπῆγα κι ἐκάθισα κάτω ἀπὸ
ἕνα μεγάλο πλατάνι.

- Καλά, ποὺ εὑρέθηκε, Πάρι, τὸ εὐλογημένο
δένδρο. Ἄν δὲν ἦταν, τί θὰ ἔκανες;
- Κι ἐγὼ δὲν ξέρω, κύριε, τί θὰ ἔκανα.

Τόση μεγάλη ζέστη δὲν εἶχα δοκιμάσει
ποτέ.

- Σκεφθῆτε παιδιά ἐσυνέχισεν ὁ δάσκαλος,
τί δοκιμάζουν οἱ γεωργοὶ ἀπὸ τὴ ζέστη. Καὶ
σκεφθῆτε καὶ τὰ παιδάκια τους. Πόσο τὰ

καημένα θὰ ὑποφέρουν, ὅταν ἐργάζωνται μαζί
τους! Ἄς εὐχαριστοῦμε τοὺς καλοὺς γεωργούς,

ποὺ τόσο κοπιάζουν, γιὰ νὰ μᾶς δώσουν τὸ
ψωμί μας.

2