Page 74 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

πολὺ ἡ βροχὴ δυναμώνει, ἄλλο τόσο αὐτὸς
χαίρεται.

- Στέφανε! λέγει στὸ γυιό του. Στὴν ὥρα
της ἦλθε, παιδί μου, ἡ βροχή. Ἦλθε γιὰ

νὰ δουλέψωμε τὰ χωράφια μας καὶ νὰ τὰ
σπείρωμε. Δοξασμένος ἂς εἶναι ὁ ἅγιος Θεός.
Ὅλα τὰ δίνει μὲ τὴ σειρά τους. Ἐμεῖς μονάχα

εἴμεθα ἀνυπόμονοι. Νὰ ἔχῃς ἕτοιμα τὰ σύνεργα.
Αὔριο θ’ ἀρχίσωμε χωράφι.

39. Ψιχαλίζει.

Ψιχαλίζει! ψιχαλίζει
στὴ μικρή μας τὴν αὐλή...

Τὸ φθινόπωρο ἀρχίζει,
τ’ ἀγαπῶ πολύ, πολύ.

Τό ᾽χω μέσα στὴν καρδιά μου
καὶ πετάω ἀπ’ τὴ χαρά,

νὰ μαζεύω στὴν ποδιά μου
φύλλα κίτρινα, ξερά.

Θέ μου, ὅταν πιάνῆ μπόρα,
τὰ παιδάκια τὰ πτωχὰ

1