Page 139 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

κόκκαλα τσακίζει. Καλὰ μᾶς συμβουλεύει ἡ
παροιμία αὐτή. Μᾶς λέγει, νὰ εἴμεθα πάντα

προσεκτικοί.
Ἦταν μιὰ φορὰ κι ἕναν καιρὸ σ’ ἕνα

μικρούτσικο χωριὸ δυὸ γριοῦλες. Τὴν μιὰ τὴν
ἔλεγαν Καλή, γιατὶ ἔλεγε πάντοτε λόγια
καλά, καὶ τὴν ἄλλη Κακή, γιατὶ πάντα

ἐκακολογοῦσε.
Μιά ἡμέρα ἡ Καλὴ ἐπῆγε στὸ βουνὸ γιὰ

νὰ μαζέψῃ ξύλα. Τὴν ὥρα ποὺ τὰ ἐμάζευε, νά
σου καὶ παρουσιάζονται μπροστά της δώδεκα
ὅμορφα παλληκάρια. Ἦταν οἱ δώδεκα μῆνες

τοῦ χρόνου.
- Γειά σου, γιαγιά, τῆς λένε οἱ δώδεκα

μῆνες.
- Γειὰ καὶ χαρὰ νὰ ἔχετε, παιδιά μου, τοὐς
λέει ἡ καλὴ γριούλα.

- Δὲν μᾶς λές, γιαγιά, τί γνώμη ἔχεις γιὰ
τοὺς δώδεκα μῆνες τοῦ χρόνου; Εἶναι καλοὶ

ἢ κακοί; Καὶ ποιόν ἀγαπᾷς ἐσὺ ἀπὸ ὄλους
περισσότερο;
Τὸ πρόσωπο τῆς κυρὰ - Καλῆς ἔλαμψεν ἀπὸ

χαρὰ καὶ τοὺς λέει μὲ καλωσύνη:

13