Page 220 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 220

-  Κοίτα,  μητέρα!  Ἄριστα.  Σὲ  ὅλα  τὰ
            μαθήματα ἄριστα! λέγει ἡ Θάλεια.

               Ὁ  Λεωνίδας  ἔτρεξε  στὸ  παντοπωλεῖο
            τους.  Ἐκείνη  τὴν  ὥρα  ὁ  πατέρας  του  εἶχε

            μιὰ  κοπιαστικὴ  δουλειά.  Ἐσυγύριζε  μὲ  τὸν
            ὑπάλληλό  του  τὴν  ἀποθήκη.  Ἦτο  πολὺ
            κουρασμένος. Μὰ σὰν τοῦ ἔδειξεν ὁ Λεωνίδας

            τὸ ἐνδεικτικό, ἐξεκουράσθηκε.
               - Ἄντε, παιδάκι μου! Βάλε τὰ δυνατά σου νὰ

            τελειώσῃς τὸ σχολεῖο, γιὰ νὰ μὲ βοηθήσῃς. Θὰ
            εἶσαι ἐδῶ τὸ δεξί μου χέρι, εἶπεν ὁ καημένος ὁ
            πατέρας, κοιτάζοντας τὸν γυιό του μὲ χαρά.

               -  Καὶ  τώρα,  πατέρα,  θὰ  ἔρχωμαι  νὰ  σὲ
            βοηθῶ, ποὺ δὲν θὰ ἔχωμε σχολεῖο, λέγει τὸ

            φρόνιμο παιδί. Θὰ ἔρχωμαι κάθε ἡμέρα.
               Καὶ τὰ ἄλλα παιδάκια τὸ ἴδιο ἔκαμαν. Ἐπῆγαν
            καὶ ἔδειξαν τὰ ἐνδεικτικὰ στοὔς δικούς τους. Ὁ

            Θύμιος τὸ ἔφερε στὴ γιαγιά. Ἡ καλὴ γιαγιὰ
            ἔβαλε  τὰ  ματογυάλια  της  καὶ  τὸ  ἐκοίταξε

            καλὰ - καλά. Ἐπρόσεξε καὶ τοὺς βαθμούς, μὰ
            πιὸ  πολὺ  ἐπρόσεξε  κάτι  ἄλλο.  Ἐπρόσεξε  καὶ
            τὴν διαγωγή, ποὺ εἶχε σ’ αὐτὸ ὄ ἔγγονός της.

            Ὡς καὶ τὰ μάτια της ἐγέλασαν, ὅταν εἶδε, πὼς





                                                                  21
   215   216   217   218   219   220   221   222   223   224   225