Page 225 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 225

μεγαλύτερο κακό.


                                  113. Τὸ τριζόνι.



                  Λίγο πιὸ πέρα ἀπ’ τὶς σκηνὲς τῶν ἀγοριῶν,
               ἦταν  οἱ  σκηνὲς  τῶν  κοριτσιῶν.  Μιὰ  νύκτα,

               ἐκεῖ, σὲ μιὰ σκηνή, ἡ Θυμιούλα καὶ ἡ Φροσύνη
               δὲν ἔκλεισαν μάτι. Ὅλο ἐσιγομιλοῦσαν.
                  -  Γιατί,  κορίτσια,  δὲν  κοιμᾶσθε;  Τί  ἔχετε;

               Μήπως  εἶσθε  ἄρρωστα;  Μήπως  κρυώνετε,
               νὰ σᾶς δώσωμε καὶ ἄλλο σκέπασμα; Θέλετε

               νὰ  φωνάξωμε  τὸ  γιατρό;  Τί  θέλετε;  εἶπεν  ἡ
               Διευθύνουσα, ποὺ ἦταν καὶ δασκάλα.
                  -  Κυρία,  ἡ  Θυμιούλα  φοβᾶται,  εἶπεν  ἡ

               Φροσύνη.  Ἀκούει  αὐτό,  ποὺ  κάνει  τριρίτριρί,
               καὶ φοβᾶται.

                  Ἡ Διευθύνουσα ἐγελασε καὶ ἐπῆγε κοντὰ
               στὴ Θυμιούλα καὶ τὴν ἡσύχασε. Τὸ πρωὶ τὴν
               ἐκάλεσε κοντά της καὶ τῆς εἶπε:

                  - Ἄκου, παιδί μου. Αὐτό, ποὺ κάνει τριρίτριρί,
               εἶναι  τριζόνι.  Εἶναι  ἕνα  μικρὸ  ζωύφιο,  σὰν

               ἀκρίδα,  ποὺ  δὲν  μᾶς  κάνει  κακό.  Ἄν  ἰδῶ
               κανένα, θὰ σοῦ τὸ δείξω.
                  - Οἱ λύκοι, κυρία, δὲν μποροῦν νὰ μᾶς φᾶνε;




                  222
   220   221   222   223   224   225   226   227   228   229   230