Page 228 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 228

κατασκήνωσι.
               Τὴν  ἄλλη  ἡμέρα  ὅλα  συνεννοήθηκαν

            νὰ  κάμουν  μιὰ  ἑορτή.  Δὲν  ἤθελαν  νὰ
            φύγουν  στὰ  βουβὰ  ἀπὸ  τὴν  κατασκήνωσι.

            Νὰ  μὴν  ἀποχαιρετίσουν  τὰ  δένδρα,  ποὺ
            τοὺς  ἐφιλοξένησαν,  τὰ  πουλάκια,  ποὺ  τοὺς
            ἐτραγούδησαν, τὶς βρυσοῦλες, ποὺ τοὺς ἔδιναν

            νεράκι καθαρό.
               Ἡ  Ἰσμήνη  καὶ  μερικὰ  ἀγόρια  ἐπῆραν  ἀπὸ

            ἕνα ξύλο καὶ ἧλθαν καὶ ἐστύλωσαν τὰ μικρὰ
            δενδράκια,  ποὺ  ἐπότιζαν.  Ἔπειτα  ἔδεσαν  στὸ
            κορμάκι τους μιὰ μικρὴ πινακίδα, ποὺ ἔγραφε:

            Ἀντώνης,  Λάκης.  Κατόπιν  τοὺς  ἔρριξαν  γιὰ
            τελευταία φορὰ ἀπὸ ἕνα τενεκεδάκι νερό.

               Μερικὰ  παιδάκια  ἐμάζεψαν  κουκουνάρια
            γιὰ ἀνάμνησι. Ἄλλα ἐμάζεψαν ρίγανη. Ἄλλα
            κάτι  ρίζες  περίεργες.  Ἤθελαν  κάτι  νὰ  ἔχουν

            ἀπὸ τὸ μέρος ἐκεῖνο.
               Τὴν  ἑορτὴ  τὴν  ἔκαμαν  τὰ  μεγάλα  παιδιὰ

            στὴ μεγάλη πλατεῖα. Σ’ αὐτὴν ἐκάλεσαν τὸν
            ἀρχηγό τους καὶ ὅλους τοὺς βαθμοφόρους.
               Ὅσα τραγούδια ἤξεραν γιὰ τὰ δένδρα, γιὰ

            τὰ βουνά, γιὰ τὰ πουλάκια, γιὰ τὴν ἐξοχή, τὰ





                                                                  225
   223   224   225   226   227   228   229   230   231   232   233