Page 229 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 229
εἶπαν ὅλα. Εἶπαν καὶ πολλὰ ποιήματα.
Ἔνα μεγάλο παιδί, ὁ Ἀνέστης, εἶπεν ὡραῖα
λόγια γιὰ τὸν ἀρχηγὸ καὶ γιὰ τοὺς ἄλλους
βαθμοφόρους. Καὶ ἔκαμε πολὺ καλὰ ὁ Ἀνέστης,
ποὺ τὰ εἶπε. Γιατὶ πόσο ὅλοι αὺτοὶ ἐκοπίασαν,
γιὰ νὰ μὴν λείψῃ ἀπ᾽ τὰ παιδιὰ τίποτε! Ἀκόμα
καὶ τὶς νύκτες ἐγύριζαν ἀπὸ κρεβάτι σὲ κρεβάτι.
Τὰ παρακολουθοῦσαν μήπως ξεσκεπασθοῦν,
γιὰ νὰ τὰ σκεπάσουν.
Ἔπειτα ὁ ἀρχηγός, συγκινημένος, τὰ
εὐχαρίστησε γιὰ τὰ καλά τους αἰσθήματα.
Κατόπιν ὅλα τὰ παιδάκια ἐπροσκύνησαν
22
