Page 181 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 181

91. Τὸ δάσος τῆς Παναγίτσας.


                  Τὸ δάσος αὐτὸ τὸ ἔλεγαν τῆς Παναγίτσας,

               ἀπὸ τὸ ἐκκλησάκι τῆς Παναγίας, ποὺ ἦταν ἐκεῖ
               κτισμένο. Ὁ δάσκαλος καὶ τὰ παιδιὰ ἐπῆγαν

               πρῶτα  στὸ  ἐκκλησάκι  νὰ  προσκυνήσουν.
               Ἔκαμαν τὸ σταυρό τους καὶ ἀσπάστηκαν τὴν
               εἰκόνα τῆς, Παναγίας.

                  - Τὸ ἱερό μας ἐκκλησάκι εἶναι ἐδῶ στὴν ἐρημιὰ
               ὁλομόναχο, εἶπεν ὁ δάσκαλος. Τὸ συντροφεύουν

               τὰ πουλιὰ καὶ τὰ δένδρα. Τοὺς τοίχους του γῦρο
               - γῦρο τοὺς ἔχει ἀγκαλιασμένους τὸ αἰγόκλημα
               καὶ ὁ κισσός.

                  - Καὶ ὅμως τὰ κανδήλια του εἶναι πάντοτε
               ἀναμμένα. Ποιός νὰ τὰ ἄναψε, κύριε, ἐδῶ στὴν

               ἐρημιά; εἶπε κάποιο παιδί.
                  -  Τὸ  ἐκκλησάκι  αὐτὸ  τὸ  συντηροῦν  οἱ
               τσοπάνηδες,  ποὺ  ἔχουν  ᾽λίγο  πιὸ  ἐπάνω

               τὶς  καλύβες  τους.  Ἐδῶ  κάπου  -  κάπου
               ἐκκλησιάζονται, βαπτίζουν τὰ παιδάκια τους

               καὶ  μεταλαβαίνουν.  Εὑρέθηκα  ἐδῶ  σὲ  μιὰ
               βάπτισι. Τὴν ἔκαμε κάποιος παπᾶς, ποὺ τὸν
               ἐκάλεσαν ἀπ’ τὸ χωριό. Οἱ τσοπάνηδες ἀνάβουν

               καὶ τὰ κανδήλια.



                  1
   176   177   178   179   180   181   182   183   184   185   186