Page 186 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 186
94. Τὸ κοπάδι.
Κάποια ἡμέρα ἐπῆγαν πάλι τὰ παιδιὰ στὴν
ἐξοχὴ καὶ εἶδαν ἕνα κοπάδι πρόβατα. Ἔτρωγαν
τρυφερὸ χορτάρι. Τρίγκ, τρίγκ, ἀκούονταν τὰ
κουδούνια τους.
Ὁ βοσκὸς ἐστεκόταν καὶ τὰ ἐφύλαγε. Κοντά
του ἐστέκονταν καὶ δυὸ σκυλιά.
- Τί μεγάλοι σκύλοι! εἶπαν μερικὰ παιδιά!
- Τέτοιοι χρειάζονται γιὰ τὸ κοπάδι, εἶπεν
ἕνα ἄλλο παιδί. Ἐδῶ στὸ δάσος βγαίνουν
καὶ λύκοι. Ἄν εἶναι μικρὰ τὰ σκυλιὰ, δὲν τὰ
φοβοῦνται.
Τὴν ὥρα ἐκείνη ἔλαβε τὸ λόγο ἕνα ξανθὸ
παιδί, ὁ Τάσος.
- Τὸ κοπάδι αὐτό, εἶπε, εἶναι δικό μας.
Αὐτός, ποὺ τὸ φυλάει, εἶναι ὁ πατέρας μου. Τὰ
σκυλιά, ποὺ βλέπετε, εἶναι ἀπὸ τὰ καλύτερα,
ποὺ ἔχουν ἐδῶ οἱ τσοπάνηδες. Καὶ μοναχά
τους ἂν μείνουν στὸ κοπάδι, πάλι εἶναι ἄξια
νὰ τὸ φυλάξουν. Ὁ πατέρας μου μὲ τίποτα δὲν
ἀλλάζει αὐτὰ τὰ σκυλιά.
- Ἀφοῦ ἔχετε ἐδῶ κοπάδι, γιατί, Τάσο, μένεις
στὸ χωριὸ καὶ δὲν μένεις κοντὰ στὸν πατέρα
1 3

