Page 182 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 182

Ὕστερα εἶδαν τὸ δάσος.
                 Σὰν  ἀδελφάκια  ἧταν  τὰ  δένδρα  του  μαζὶ

            - μαζί. Χιλιάδες δένδρα, ἀλογάριαστα. Πεῦκα,
            ὀξυές,  πλατάνια.  ῾Η  Ρηνούλα  ἐκοίταζε  πιὸ

            πολὺ τὶς ὀξυές.
               - Μοῦ ἀρέσουν οἱ ὀξυές, ἔλεγε.
               -  Ἐμένα  μοῦ  ἀρέσουν  τὰ  πεῦκα,  ἔλεγε  ὁ

            Παντελῆς. Εἶναι φουντωτὰ σὰν ὀμπρέλλες.
               Ἅλλα  παιδιὰ  ἐκοίταζαν  τὰ  πουλιά,  ποὺ

            ἐκελαδοῦσαν καὶ ἐτρύπωναν στὰ φύλλα.
               -  Τὸ  δάσος  αὐτό,  παιδιά  μου,  εἶναι  γιὰ  τὸ
            χωριό  μας  θησαυρός.  Ἄν  δὲν  ἦταν,  δὲν  θὰ

            εἴχαμε τόσα νερά. Οὔτε τὴ δροσιά, ποὺ ἔχει
            τώρα τὸ χωριό μας.

               Ὕστερα  ὁ  δάσκαλος  ἐμίλησε  γιὰ  τοὺς
            ξυλοκόπους καὶ τοὺς καρβουνιάρηδες.
               Ἅμα  ἐτελείωσε,  ἔβαλε  τὰ  παιδιὰ  καὶ

            ἐτραγούδησαν  καὶ  εἶπαν  ποιήματα.  Καθένα

















                                                                  1
   177   178   179   180   181   182   183   184   185   186   187