Page 42 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 42

συγγνώμην καὶ ἡ κυρία ἔφυγε.
               Ὄταν ἦλθεν ὁ πατέρας ἐπάνω, εὑρῆκε τὸν

            Ἀντωνάκη  νὰ  κλαίῃ  ἀπαρηγόρητα  καὶ  νὰ
            λέγη στὴ μητέρα του:

               -Δὲν  θὰ  τὸ  ξανακάνω,  μητερούλα  μου.
            Συγχωρῆστέ  με.  Ἐγὼ  ἐπλήγωσα  τὴν  πάπια
            τῆς κυρὰ - Κωνσταντίας.  Εἶχα συναναστροφὴ

            μ’ ἕνα κακὸ παιδί. Δὲν θὰ ξαναπηγαίνω μαζί
            του.

               Ὁ  πατέρας  ἐστάθηκε  λίγη  ὥρα  ἀμίλητος.
            Ὕστερα εἶπε :
               -  Παιδί  μου,  ἀπὸ  τὰ  δάκρυα,  ποὺ  χύνεις,

            καταλαβαίνω,    πὼς    μετανοεῖς.  ᾽Εγὼ  καὶ
            ἡ  μητέρα  σου  σὲ  συγχωροῦμε  γιὰ  ὅ,τι

            ἔκαμες.  Πρόσεξε  ὅμως  ἄλλη  φορὰ  ποιοὺς
            συναναστρέφεσαι.  Δὲν  ὑπάρχει  χειρότερο
            πρᾶγμα ἀπὸ τὴν κακὴ συναναστροφή. Εἶναι

            ἱκανὴ νὰ σὲ καταστρέψῃ.

















                                                                   3
   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46   47