Page 46 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 46

Γιωργάκη. Ὁ Γιωργάκης ὅλο σκορπίζει. Ἀλλὰ
            καὶ οἱ ὄρνιθες τρώγουν, ὅλο τρώγουν.

               - Ρίξε τους ἀκόμα, παιδάκι μου. Μᾶς γεννοῦν
            αὐγουλάκια, λέγει ἡ γιαγιά.

               - Γιατί ὁ πετεινὸς τρώγει, γιαγιά, λιγώτερο;
            ἐρωτᾷ τὸ ἐγγόνι.
               -  Γιὰ  νὰ  φᾶνε  πιὸ  πολὺ  οἱ  κοττοῦλές  του,

            παιδάκι  μου.  Εἶναι  καλὸς  οἰκογενειάρχης  ὁ
            πετεινός.

               Στὰ πόδια τοῦ παιδιοῦ ἧλθε τώρα κι ἐστάθηκε
            μιὰ πουλαδίτσα. Ὁ Γιωργάκης ἔσκυψε καὶ τὴν
            ἐχάϊδεψε. Ἔπειτα ἐχάϊδεψε καὶ τὸν πετεινό.

               -  Ἄν  κάμῃς  αὐτό,  ποὺ  ἐκάμαμε  σήμερα,
            παιδί μου, πολλὲς φορές, τότε θὰ ἰδῇς πόσο οἱ

            ὄρνιθες θὰ σ’ ἀγαπήσουν.
               Σὲ λίγο, ποὺ ἀνέβηκαν στὸ δωμάτιο, ἡ γιαγιὰ
            εἶπε στὸν ἔγγονό της κι ἕνα ποίημα.



                               23. Ὀ πετεινός.


                  Πετεινὸς μέσ’ τὴν αὐλὴ

                  κικιρίκουκου ! λαλεῖ.
                  Ἔχει ἕνα λοφίο πρώτης
                  καὶ σπιρούνια σὰν ἱππότης.




                                                                   43
   41   42   43   44   45   46   47   48   49   50   51