Page 103 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 103
Ἐδῶ στὸν ἴσκιο μου ἀπὸ κάτου
ἦλθ’ ὁ Χριστὸς ν’ ἀναπαυθῇ
κι ἀκούσθηκε ἡ γλυκειὰ λαλιά Του
λίγο προτοῦ νὰ σταυρωθῇ.
Τὸ δάκρυ Του, δροσιὰ ἁγιασμένη,
ἔχει στὴ ρίζα μου χυθῆ.
Εἶμαι ἡ ἐλιὰ ἡ τιμημένη.
Κωστῆς Παλαμᾶς
53. Ὁ καστανᾶς.
Χρόνια κατεβαίνει ἀπὸ τὴν πατρίδα του
στὴν πολιτεία. Μόλις φθάσῃ τὸ φθινόπωρο,
νά τον μὲ τὴ φουφοῦ ἀπ᾽ ἔξω ἀπ’ τὸ σχολεῖο.
Τὰ παιδιὰ τὸν πλησιάζουν καὶ τὸν χαιρετοῦν:
- Καλῶς ἦλθες, κὺρ - Χαραλάμπη!
- Εὐχαριστῶ, παιδιά! καλὸ χειμῶνα νὰ
περάσωμε.
Στὴν ὀρεινή του πατρίδα ἄφησεν ὁλόκληρη
100
