Page 105 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 105

μὴν εἶναι χαλασμένα, τοῦ λέγει ἕνας μικρούλης.
               Καὶ τοῦ δίνει τὰ χρήματα.

                  - Ἐγὼ πάντα γερὰ πωλῶ. Εἶναι διαλεγμένα
               αὐτά,  ποὺ  σοῦ  δίνω,  ἀπαντᾷ  ὁ  μπάρμπα  -

               Χαραλάμπης.
                  Ὁ  Πάνος  ἀγαπᾷ  πολὺ  τὰ  κάστανα,  μὰ
               σήμερα δὲν ἔχει χρήματα. Δὲν τοῦ ἔδωκε ἡ

               μητέρα. Στέκεται λίγο πιὸ πέρα ἀπὸ τὴ φουφοὺ
               καὶ  τὰ  βλέπει  ροδοκοκκινισμένα.  Καὶ  ἄλλα

               παιδιὰ  στέκονται  καὶ  βλέπουν  ἀπὸ  μακριά.
               Ἐκεῖνα ποὺ ἔχουν χρήματα, ἔρχονται ξέθαρρα
               καὶ ἀγοράζουν. Ὁ Θανασάκης, ὅταν ἀγοράζῃ,

               πάντα  δίνει  καὶ  στὸ  φίλο  του  τὸν  Παναγῆ.
               Καὶ ὁ Παναγῆς πάλι, ὅταν ἀγοράζῃ, δίνει στὸ

               Θανασάκη.
                  Μιὰ ἡμέρα ἕνα παιδί, ὁ Μενέλαος, ἧλθε κι
               ἐστάθηκε κοντὰ στὸ μπάρμπα - Χαραλάμπη.

               Ἐκοίταζε  τὰ  κάστανα,  μὰ  δὲν  ἔλεγε  τίποτε,
               Στὸ χέρι του ὅμως εἶχε χρήματα.

                  -  Θέλεις,  Μενέλαε,  κάστανα;  ἐρώτησεν  ὁ
               καστανᾶς.
                  -  Ὄχι,  κὺρ  -  Χαραλάμπη.  Δὲν  ἔχω

               χρήματα.





                  102
   100   101   102   103   104   105   106   107   108   109   110