Page 105 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 105
μὴν εἶναι χαλασμένα, τοῦ λέγει ἕνας μικρούλης.
Καὶ τοῦ δίνει τὰ χρήματα.
- Ἐγὼ πάντα γερὰ πωλῶ. Εἶναι διαλεγμένα
αὐτά, ποὺ σοῦ δίνω, ἀπαντᾷ ὁ μπάρμπα -
Χαραλάμπης.
Ὁ Πάνος ἀγαπᾷ πολὺ τὰ κάστανα, μὰ
σήμερα δὲν ἔχει χρήματα. Δὲν τοῦ ἔδωκε ἡ
μητέρα. Στέκεται λίγο πιὸ πέρα ἀπὸ τὴ φουφοὺ
καὶ τὰ βλέπει ροδοκοκκινισμένα. Καὶ ἄλλα
παιδιὰ στέκονται καὶ βλέπουν ἀπὸ μακριά.
Ἐκεῖνα ποὺ ἔχουν χρήματα, ἔρχονται ξέθαρρα
καὶ ἀγοράζουν. Ὁ Θανασάκης, ὅταν ἀγοράζῃ,
πάντα δίνει καὶ στὸ φίλο του τὸν Παναγῆ.
Καὶ ὁ Παναγῆς πάλι, ὅταν ἀγοράζῃ, δίνει στὸ
Θανασάκη.
Μιὰ ἡμέρα ἕνα παιδί, ὁ Μενέλαος, ἧλθε κι
ἐστάθηκε κοντὰ στὸ μπάρμπα - Χαραλάμπη.
Ἐκοίταζε τὰ κάστανα, μὰ δὲν ἔλεγε τίποτε,
Στὸ χέρι του ὅμως εἶχε χρήματα.
- Θέλεις, Μενέλαε, κάστανα; ἐρώτησεν ὁ
καστανᾶς.
- Ὄχι, κὺρ - Χαραλάμπη. Δὲν ἔχω
χρήματα.
102

