Page 109 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

Ποτὲ δὲν θά πειράξω
τὰ ζῷα τά καημένα,

μὴ τάχα, σάν καὶ μένα
κι ἐκεῖνα δὲν πονοῦν;

Θὰ τὰ χα῾ίδεύω πάντα,

προστάτης των θἀ γίνω,
ποτὲ δὲν θά τ’ ἀφήνω

στοὺς δρόμους νἀ πεινοῦν.

Σάν δὲν μιλοῦν ἐκεῖνα,
καὶ ὁ λόγος ἂν τοὺς λείπῃ,

μήπως δὲν νοιώθουν λύπη,
δὲν νοιώθουν καὶ χαρά;

Μήπως καρδιὰ δὲν ἔχουν,

στὰ στήθη των κρυμμένη,
ποὺ τὴν χαρὰ προσμένει
καὶ ἀγάπη λαχταρᾷ;

᾽Ιωάννης Πολέμης

106