Page 113 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 113
της πάλι ὑφαίνουν κιλίμια, βελέντζες, ὅλα
τὰ μάλλινα στρωσίδια τοῦ σπιτιοῦ. Ἔτσι,
ὅταν ἔρχεται ὁ χειμῶνας, τίποτε δὲν λείπει
ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ Λαζαρῆ. Εἶναι ἕνα σπίτι
εὐτυχισμένο.
57. Μία ὰκατάστατη οἰκογένεια.
Εἶναι Δεκέμβριος καὶ τώρα σκέπτεται γιὰ
ξύλα ὁ Κοσμᾶς. Τώρα ποὺ ἔσφιξε τὸ κρύο.
Τώρα τραβᾷ μὲ τὸ ζῷο κατὰ τὸ βουνό. Χιονίζει
καὶ αὐτὸς ἀνεβαίνει. Τὸ μονοπάτι σὲ μεριὲς -
μεριὲς εἶναι ἀπέραστο.
Ὅλες του τὶς δουλειὲς ἔτσι συνηθίζει καὶ τὶς
κάνει. Ὅταν θέλῃ νὰ ὀργώσῃ, τότε σκέπτεται
νὰ διορθώσῃ τὸ ὑνί, Ὅταν θέλῃ νὰ σκάψῃ,
τότε τρέχει γιὰ τὸν, κασμᾶ καὶ τὸ τσαπί.
Μὰ καὶ ἡ Σταθούλα, ἡ γυναῖκά του, τέτοια
εἶναι. Ὅταν πεινάσουν, τότε σκέπτεται νὰ
μαγειρέψῃ. Ὅταν τῆς ζητοῦν ψωμί, τότε
ἑτοιμάζεται νὰ ζυμώσῃ.
Ἀπὸ τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα ἐπῆραν
καὶ τὰ παιὁιά τους συνήθειες. Ὅταν κτυπᾷ ἡ
καμπάνα γιὰ τὸ σχολεῖο, τότε ὁ Μάνθος καὶ
110
