Page 106 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

- Μὰ νά! αὐτὰ ποὺ κρατεῖς δὲν είναι
χρήματα;

- Αὐτὰ τὰ ἔχω γιὰ τετράδιο, κὺρ -
Χαραλάμπη. Δὲν τὰ ἔχω γιὰ κάστανα. Αὔριο,

ποὺ θὰ μοῦ δώσῃ ἄλλα ὁ πατέρας μου, τότε
θὰ ἀγοράσω.
- Μπράβο, παιδί μου, καλὰ σκέπτεσαι.

Μερικὰ παιδιὰ ὅμως δὲν σκέπτονται ὅπως ἐσύ.
Ὅταν ἔχουν χρήματα καὶ βλέπουν κουλούρια,

καραμέλλες, κάστανα, ἀμέσως ἀγοράζουν. Ἄς
εἶχαν τὰ χρήματα γιὰ ν᾽ ἀγοράσουν μολύβι,
πέννα, τετράδιο. Ἑσὺ θὰ γίνῃς καλὸ παιδί.

Μπορεῖς καὶ κρατιέσαι. Δὲν εἶσαι λιχούδης.
Ἔχω κι ἐγὼ στὸ χωριό μου ἕνα ἀγόρι σὰν κι

ἐσένα, τὸν Μάνθο. Πηγαίνει στὸ σχολεῖο καὶ
πάντα τὸν συμβουλεύω νὰ μὴν εἶναι λιχούδης.
Ἡ λιχουδιὰ εἶναι κακὸ πρᾶγμα, παιδί μου.

54. Τρία γατάκια.

Νιάου, νιάρ, νιάου, νιὰρ ἔκανε μιὰ ἡμέρα ἡ

Ψιψῖνα κι ἔτρεχε ἐπάνω κάτω ἀνήσυχη.
- Γιατί τρέχει ἔτσι ἡ γάτα μας, μητέρα;
μήπως θέλει νὰ πιάσῃ ποντίκι; ἐρώτησεν ὁ

103