Page 123 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963
P. 123
ποὺ ὅλη νύκτα κι ὅλη ᾽μέρα,
γιὰ τὸ καλό μου προσπαθεῖ;
Γεώργιος Βιζυηνὸς
63. Ὁ χειμῶνας.
Εἶναι Δεκέμβριος. Ὁ πατέρας λέγει στὸ
Μίμη, τὸ γυιό του:
- Τὰ σπουργίτια στρώνονται στὴ γῆ· χιόνι,
παιδί μου, καταλαβαίνουν.
- Καὶ πῶς γνωρίζουν, πατέρα, πὼς θὰ ἔχωμε
χιόνι;
- Πολλὲς φορὲς τὰ πουλιὰ καὶ τὰ ζῷα
καταλαβαίνουν τὸν καιρὸ καλύτερα ἀπὸ μᾶς.
Τὴν ὥρα ποὺ ὁ πατέρας ἔλεγε αὐτά, ἄρχισε
νὰ φυσᾷ δυνατά. Ἕνα μεγάλο πλατάνι, ποὺ
ἦταν στὴν ἀντικρινὴ πλατεῖα, ἐλύγισε τοὺς
κλώνους του ἀπὸ τὸ φύσημα. Τὰ δένδρα τοῦ
περιβολιοῦ ἡσυχία δὲν εἶχαν ἀπὸ τὸν βοριᾶ. Τὰ
120
