Page 121 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

Ἐκεῖνα ἀκοῦν τὴ φωνή, ἀνοίγουν τὰ μάτια
τους, μὰ πάλι τὰ ξανακλείνουν. Τοὺς ἀρέσει ὁ

ὕπνος.
Ἡ μητέρα, ὅμως, ἂν δὲν ξυπνήσουν, δὲν

φεύγει.
- Τὰ ρουχαλάκια τους εἶναι στὴ θέσι τους
ἕτοιμα καὶ καθαρά. Τὰ παπούτσια τους

λουστραρισμένα. Ὅλα εἶναι ἕτοιμα.
Ὅταν τὰ παιδιά της νιφθοῦν, ἑτοιμασθοῦν

καὶ κάμουν τὴν προσευχή τους, οἱ κοῦπες μὲ
τὸ ζεστὸ ρόφημα τὰ περιμένουν στὸ τραπέζι.
Βουτοῦν τὸ ψωμί τους στὸ ρόφημα καὶ τρώγουν

μὲ μεγάλη ὄρεξι.
- Σιγά! μὴ βιάζεσθε! τοὺς λέγει ἡ μητέρα. Μὴν

τρῶτε λαίμαργα. Μασᾶτε καλά. Προσέξετε νὰ
μὴ λερώσετε τὰ ροῦχά σας.
Καὶ ὅταν ἡ ῾Ελενίτσα καὶ ὁ Χρόνης

χορτάσουν, σηκώνονται καὶ εἶναι ἕτοιμοι γιὰ
τὸ σχολεῖο. Αὐτὸ γίνεται κάθε ἡμέρα μὲ τὴ

μητέρα. Γίνεται ἑβδομάδες, γίνεται μῆνες,
γίνεται χρόνια.
Καὶ σὰν τὴ μητέρα τῆς Ἑλενίτσας καὶ τοῦ

Χρόνη κάνουν ὅλες οἱ μητέρες τῶν παιδιῶν.

11