Page 122 - ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΚΟ-Β-1963

Ἡ μητέρα πάντα μᾶς ξυπνᾷ μᾶς ἑτοιμάζει
γιὰ τὸ σχολεῖο. Αὐτὴ μᾶς φροντίζει καὶ μᾶς

παραστέκει στὴν ἀρρώστεια μας. Σ᾽ ὅλα ἡ
μητέρα καὶ παντοῦ ἡ μητέρα.

62. Ἡ μητέρα.

Πῶς νὰ πειράξω τὴ μητέρα,
νὰ κάμω ᾽γὼ νὰ λυπηθῇ,

ποὺ ὅλη νύκτα κι ὅλη ᾽μέρα
γιὰ τὸ καλό μου προσπαθεῖ;

Αὐτὴ στὰ στήθη τὰ γλυκά της
μὲ εἶχε βρέφος ἁπαλό·

μ’ ἐκάθιζε στὰ γόνατά της
καὶ μ’ ἔμαθε καὶ νὰ μιλῶ.

Αὐτὴ μὲ τρέφει καὶ μὲ ντύνει,
αὐτὴ γιὰ μὲ πρωὶ ξυπνᾷ

καὶ δίπλα στὴ μικρή μου κλίνη,
σὰν ἀρρωστήσω, ξαγρυπνᾷ.

Ἄ! πῶς λοιπὸν τέτοια μητέρα
νὰ κάνω ἐγὼ νὰ λυπηθῇ,

11